تعزيه خواني هنر نمايشي كميجان komijantazie   

  عشق زينب بيماري نيست جز فوق جنون.........هركه گويد يا حسين بر او سرايت ميكند..........اي كه بيماري چرا نزد طبيبان ميروي.......خرده نان سفره زينب كفايت ميكند.........كربلا باشد سفارت خانه حق بر زمين......اين سفارتخانه را زينب صدارت ميكند.........بيرق خون خواه شاه كربلا اين مطلب است......اهل عالم گوش باشيد اين سپاه زينب است

  تماس با من

  آرشيو

  ابزار و امکانات

 

لوگوي وبلاگ شما


:حضور و غياب

  سايت هاي مرتبط با كميجان

لينك اول

history of komijanتاريخ كميجان

اخبار كميجان

فرهنگ و آداب و رسوم كميجان

نامداران كميجان

قصه هاي كميجان

تعزیه خوانان زرقان

شهداي كميجان

عراقي شاعر نامدار

ايل هاي برچلو و بزچلو

history of komijanتاريخ كميجان

اخبار كميجان

ماجراهاي پدربزرگ

نامداران كميجان

درباره نويسنده

طنزهاي داداشعلي كلواني

تغذيه مصنوعي باستاني كميجان

  صاحبخونه

 

 

  اشعار شاعران و تذكر به ذاكران

 

تذكري به ذاكران و مرثيه خوانان حضرت اباعبدالله الحسين (ع)

بنده خودم به تعزيه به همين صورتي كه هست علاقه دارم و باور دارم كه بسياري از مردم از طريق همين تعزيه خوانان و اشعار تعزيه با اسلام و تاريخ آن و سيرت ائمه آشنا شده اند و خودم را به هيچوجه شايسته و در جايگاه تذكر و توصيه نميدانم ، بلكه چند سطري را از كتاب زندگاني امام حسين نوشتة سيد هاشم رسولي محلاتي خطاب به ذاكران اهل بيت رسول الله ( ص ) نقل ميكنم :

گاهي برخي از مرثيه سرايان و شاعران اهل بيت روي علاقة شديد به اين خاندان و تحت تإثير قرار گرفتن آن مصائب جانگداز از خود بيخود گشته و اشعاري را ، كه براستي ميتوان گفت از اعماق جانشان تراوش مي كند نه از قلم و زبان ، ميسرايند و شايد بدون توجه ، آنها را به ائمه ( ع ) يا نزديكان ايشان نسبت مي دهند .

 در صورتي كه اينها زبان حال است نه بيان مقال زيرا هيچ اثري از آنها در احاديث و روايات نيست ولي برخي مرثيه خوانان خيال ميكنند كه هرچه در اشعار و مراثي آمده حتماٌ سندي و منبعي داشته كه آن شاعر بر طبق آن سروده است ، اما همانگونه كه گفته شد اينگونه نيست  از اينرو انتظار مي رود حضرات محترم مرثيه خوانان و ذاكران حضرت اباعبدالله ( ع ) احتياط را مراعات كرده و هرگاه شعر يا مرثيه اي را كه خداي ناكرده اطميناني به صحت آن ندارند ميخوانند در وقت نقل كردن به صورت زبانحال بخوانند كه خداي نكرده گرفتار نشوند و به جاي ثواب گناهي انجام ندهند .

اشعاري كه شاعران (ملا احمدو ملااسدالله) و كاتب در رابطه با خودشان سروده اند

در گوشه گوشة كتاب بكاءالباصرين اشعاري از قول كاتب و نويسندة اشعار و همچنين از قول سراينده و سرايندگان اشعار آورده شده است و در اين قسمت براي گراميداشت ياد و نام و خاطرة آن عزيزان كه به اينوسيله خدمت بسيار زيادي به آستان مقدس حسيني و عزاداران حسيني نموده اند ، آن اشعار را مي آورم .

- در انتهاي مجلس تعزية عالم ذر عبارات زير را ميخوانيم :

اولاندا روز جزا اي خداي ليل و نهار                 باغوشلا جرمني بو كاتبون به هشت و چهار

و باينترتيب از خداي ليل و نهار درخواست بخشش گناهان خود در روزجزا دارد و ائمة دوازدهگانه را شفيع قرار ميدهد .

- در انتهاي مجلس وفات ابراهيم ( پسر حضرت رسول اكرم ) ميگويد :

 بو اهل مجلسي ، بو كاتبيله ، فرد جواد            هميشه ايله گينن دين احمده ارشاد

علي الخصوص بو احمد ( شاعر) كه ذكره ذاكردور      علي وآل علي درگهينده چاكردور

يعني :

 اي خداي فرد و بخشايشگر، اهل اين مجلس را به همراه اين كاتب ، هميشه به دين احمدي ارشاد و هدايت نما .

بخصوص اين احمد را كه ذاكر به ذكر است و چاكري درگاه و آستان علي و آل علي را مينمايد هدايت فرما 

- در انتهاي اشعار مجلس حجه الوداع در دو بيت شعر از زبان فاطمة صغري اين چنين سروده است :

ياخچي خوار اولدون نظردن دوشدون اي كعبه قيزي

اعتنا ايتمز سنه ، بو قوم خويشان فاطمه

سطح غبرا ايچره من بير كاتب چشم انتظار

كيم اولور روز جزاده دادخواهين فاطمه

علي لعنته الله علي قوم الظالمين

يعني :

اي دختر كعبه خوب خوار و ذليل شدي و از چشم ديگران افتادي

اي فاطمه ، ديدي چگونه قوم و خويش و اقربا به تو اعتنا نميكنند

برروي سطح زمين ، من يك كاتب و نويسندة چشم انتظار

دارم كه فاطمه در روز جزا و يوم اقيامت دادخواهي ام نمايد .

- در انتهاي اشعار مربوط به مجلس شهادت مسلم بن عقيل در قصر ابن زياد و بربالاي بام دارالحكومة كوفه در دوبيت شاعر از قول و زبان مسلم چنين مي گويد :

حسين وصالينه هر صبح و شام چكدوم آه                اقول و اشهدو الا اله الا الله

نصيب قيل ديه احمد ، اولنده يا الله                             محمد است رسول و علي ولي الله

يعني :

براي وصال حسين ، هر صبح و شام آه كشيدم

ميگويم كه خدا واحد است و جز او خدايي نيست

خدايا قسمت احمد نما تا در زمان مرگ بگويد

 محمد نبي و فرستادة اوست و علي ولي خداوند است .

- در خاتمة مجلس شهادت طفلان مسلم ، در حاليكه دوطفلان مسلم بر همديگر در رفتن بسوي مرگ سبقت ميجويند ، شاعر در دوبيت از زبان محمد ابن مسلم اظهار ميدارد :

اي حارث ستمگر ، اي ظالم جهول      قوي من ديوم شهادتيمي ايله سن قبول

 كاتب زاره خدا ايله نظر                     چوخ اميده وارده سندن دادگر ايله قبول

اقول و اشهد و ان لا اله الا الله               محمد است رسول و علي ولي الله

يعني :

اي حارث ستمگر و اي ظالم نادان

بگذار تا من زودتر شهادتين بخوانم

اي خدا به اين كاتب زار نظري بكن

چونكه به تو خيلي اميدوار است

ميگويم كه خدا يكي است و جزاو نيست

محمد نبي و فرستادة او و علي ولي خداوند است .

- در انتهاي مجلس تعزية ثعلبيه در دو بيت كاتب براي خود طلب عفو و مغفرت مينمايد :

كمال حسرتيلن ، كاتبون ايدر تحرير            اولاندا روز جزا ، عفو ايدون اونا تقصير

يعني :

در كمال حسرت ، كاتبت تحرير مينمايد

و انتظار دارد كه در روز پاداش ، گناهانش را ببخشي

- در انتهاي مجلس لشگركشي و شهادت حر عليه الرحمه آورده است :

توكموش سنه اشك ديده كاتب          مجلس خواص ايچينده اي حر

يازموش سنه مخلصون عزاوي            شافع اولاسن جزاده اي حر

يعني :

براي تو ، كاتب اشك چشمانش را ريخته است

در مجلس خواص و برگزيدگان ، اي حر

مخلص ات ، عزاي تو را برايت نوشته است

اميدوارم در روز جزا ، شافع محشرم بشوي اي حر .

الا لعنته الله علي القوم الظالمين

- در آخرين بيت مجلس تعزيه عابس و شوذب چنين سروده است :

يارب باغشلا جرمني بو كاتبون امان               محشر گونونده خوار ايله مه نزد شيعيان

يعني :

خدايا ، به تو پناه مي برم ، گناهان اين كاتب را ببخش

در روز محشر مرا در نزد شيعيانت شرمنده و خوار نكن

علي لعنته الله علي القوم الظالمين

- در بيت آخر تعزية جانگداز شهادت عباس باب الحوائج سروده است :

حسين مصيبتيني ثبت ايدوم بناله و آه         باغشلا جرمني بو كاتبون سن اي الله

يعني :

مصيبت حسين را با ناله و آه ثبت ميكنم

خدايا توهم جرم و گناه اين كاتب را ببخش

- در آخرين بيت مجلس شهادت طفلان زينب از زبان محمد بن جعفر در حق كاتب چنين مي خوانيم :

اولاندا روز جزا ايخداي فرد صمد          باغشلا حشر گوني كاتبي بحق احد

يعني :

در روز جزا اي خداي واحد و بي نياز

بحق وحدانيت خودت ، در روز محشر اين كاتب را ببخش

-  در انتهاي مجلس رحلت فاطمة صغري ، از قول دختر امام حسين چنين بدعاگويي ميپردازد :

بزرگوار خدايا يتور حسينه مني                    شهيد لاله كفن  نور هر دو عينه مني

گوزيم يولوندا قالوب گلمدي علي اكبر         باغشلا جرمني بو كاتبون سن اي داور

بحق ساقي كوثر علي اژدر در                       باغشلا مجلسين اهلين خداي جن و بشر

ديوم كه اشهد و ان لا اله الا الله                      محمد است رسول و علي ولي الله

يعني :

اي خداي بزرگوار ، مرا به حسين برسان

مرا به نور دوچشمانم و آن شهيد بي كفن برسان

چشمانم براهش ماند ولي علي اكبر نيامد

اي قاضي نهايي گناه اين كاتب را ببخش

ترا به حق امام علي ساقي كوثر قسم ميدهم

 كه گناه حضار و اهل مجلس را اي خداي جن و انس عفو نمايي

ميگويم كه خدا يكي است و جزاو نيست

محمد نبي و فرستادة او و علي ولي خداوند است .

الا لعنته الله علي القوم الظالمين .

يوم هشتم ذيحجه يكهزار و سيصد و هشتاد و هشت تحرير يافت .

- در اشعار پاياني مجلس شهادت امام حسن مجتبي شاعر اينگونه حاضرين را دعا ميكند :

بزرگوار خدايا بسوز و آه حسن                        بحرمت جگر چاك تشنه كام حسن

بحق جلوه گه دشت كربلاي حسين                   برنگ سبزي سبزي جلوه گاه حسن

بو مجلس اهليني بير يرلي آغليانلاريني            باغشلا حشريده سن اي اميدگاه حسن

بزرگ و كوچك و مرد و زن و سياه و سفيد      غريب بومي عفو ايله اول گواه حسن

خصوص احمد ذاكر كه گوزده گوزياشين         توكر هميشه وفادن بخاك پاي حسين

بودودمانه كه هر صبح و شام ذاكردور               باغشلا جرمني يارب بقرب گاه حسن

 تمام خلقه اولور پيشوا رسول الله                      گنه دوباره ديوم لا اله الا الله

                                    محمد است رسول و علي ولي الله        

يعني :

اهل اين مجلس و تمام گريه كنندگانت را

در روز محشر اي اميدگاه حسن ببخش و بيامرز

همه را اعم از بزرگ و كوچك و سپيد و سياه

و بومي و غريب را ببخش و شاهد امام حسن باش

مخصوصاً احمد را در حال ذكر اشك چشمانش را

از روي وفا و محبت به خاك حسين مي ريزد

به اين خانواده و دودمان هر صبح و شام ذاكر است

ببخش جرم و گناهش را بخاطر حسن

براي تمام خلق عالم رسول الله پيشوا و رهبر مي شود

بازهم براي چندمين بار ميگويم كه خدا يكي است

و محمد نبي و علي ولي خداوند است .

سه سنه 13 ماه ذيحجه الحرام 1388 قمري يد اقل ذوالفقار دارابي متخلص در تحرير وادار كاتب .( اين جمله بهمين صورت در كتاب ثبت شده است ) .

- در اشعار پاياني مجلس شهادت حمزة سيدالشهداءدر جنگ احد ، شاعر اينگونه حاضرين و باني مجلس و خود را دعا ميكند :

بو اهل مجلسي سن ايخداي ذوالمنت                  اهالي اين مجلس را اي خداي صاحب منت

عزا دوتانلاري سن ايله داخل جنت                     عزاداران را به بهشت داخل فرما

علي الخصوص كه مخلص حزين دل افكار          مخصوصاً مخلص شاعردل غمين را

واريدي چشم شفاعت بحق هشت و چهارشنبه   كه از دوازده امام چشم اميد دارد

يتيشدي چون بو مقامه كلام غم فرجام         هنگامي كه مطلب به اين جاي غصه دار رسيد

معطل اولدي قلم والسلام والاكرام                قلم معطل گشت و از حركت بازماند   

الا لعنته الله علي القوم الظالمين

Mohammad Komijani

هر چه ميخواهد دل تنگت بگو