آغاز و انجام تعزيه

آغاز و انجام تعزيه<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

قبل از شروع هر تعزيه ، با نواختن طبل و سنج و  كوس و كرنا ، عموم مردم را به اين امر آگاه مي كنند و همزمان با تداوم صداي طبل عده اي از جوانان و علاقمندان ميدان تعزيه را آب و جارو مي كنند و خانه هاي اطراف براي نشستن تماشاچيان فرش و گليم و موكت مي آورند و كم كم ميدان شكل خود را پيدا مي كند .

تعزيه گردان از روز قبل نسخه هارا بين افراد مربوطه تقسيم و شرح وظايف هركس را تعيين مي كند و امروز هيچ دغدغه اي ندارد .

در ابتداي تعزيه براي گرم كردن ميدان و جمع شدن مستمعين ، شمر به ميدان آمده و سوار اسب شده و با صداي بلند شروع بخواندن و هل من مبارز كردن ، مي نمايد و با صداي او مردم به گمان اينكه تعزيه در حال آغاز شدن است ، براي حضور تعجيل و شتاب مي كنند.

در همين رابطه داستاني از مرحوم حاجي علي اكبرخان بهادري روايت ميكنند :

حاجي علي اكبرخان( زينب خوان) بهمراه علي ضيغمي (شمرخوان) و خليل محمدخواه (ابن سعد خوان) و ميرزا نبي الله و عزت الله يزدي و سايرين (موافق خوانان )در محلة بازار در مقابل مسجد جامع تعزيه درآورده بودند .

در حالي كه همگي مشغول لباس پوشيدن و آماده شدن بودند ، حاجي علي اكبرخان بهادري رو به مرحوم علي شمر كرده و ميگويد:

- مشد علي تو كه زودتر لباست را پوشيده اي سوار اسب شو ، يك خورده هل من مبارز بخوان تا مردم جمع بشوند تعزيه را شروع كنيم .

مرحوم علي ضيغمي سوار براسب به ميدان شتافته و شروع به خواندن و مبارزطلبي و ايجاد شور و هيجان ميكند ، پس از لختي ، حاج علي اكبرخان از يك نفر سئوال ميكند :

- پسر، برو نگاه كن ، ببين كسي آمده ؟

آن جوان بيرون را نگاه كره و ميگويد :

- هنوز نه آقا ، فقط چندتا زن اون گوشه نشسته اند .

- پس بگذار علي شيمير هنوز بخواند .

پس از مدتي حاج علي اكبرخان دوباره از همانكس مي پرسد :

 - حالا چي پسر ؟ برو ببين كسي نمياد ؟

- چرا آقا همة زنها دارن از چهار طرف مي آن ، الان ميدان پر از زن و تماشاچي ميشه .

- پس برو به اين علي بگو بسه ديگه بيا پايين بابا ، ما كه تعزيه شمر در نياورديم كه .

اكثريت آن تعزيه خوانان امروزه دعوت حق را لبيك گفته اند ، اميدوارم خداوند همة آنان را بيامرزد و از دست سقاي كربلا سيرابشان نمايد. انشاءالله .

كم كم وسايل عمومي و ادوات تعزيه نيز از منزل كسي كه خادم آستان حسيني است آورده مي شود و در جايهاي خود قرار ميگيرد و سپس تعزيه خوانان كه همگي لباس هاي متناسب با نقش روز خود را بتن كرده اند بدنبال امام حسين راه مي افتند و در حاليكه علي اكبر اعلان ورود ميخواند دوري بدور كرسيهاي ميان ميدان زده و بر جايگاه خود قرار ميگيرند .

در كميجان برنامة معرفي تعزيه اجرا نميشود زيرا اغلب مردم با مشاهدة اجزاي حاضر در صحنه نام تعزيه را ميدانند و از طرفي در ايام محرم هر روز تعزية خاصي خوانده ميشود و از قديم مردم آنرا بخاطر دارند و نيازي به معرفي نمودن تعزيه وجود ندارد .

شبيه خوانان مخالف خوانان نيز با لباسهايي برنگ قرمز و تيره و با عينك و كلاه  در سمت روبروي جايگاه موافق خوانها بر كرسي تكيه مي زنند .

<?xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />

در جريان تعزيه هاي كميجان ، رسم منحصر بفردي ديده شده است و آن اينكه در هرمرحله از تعزيه بنا به نياز تعدادي از جوانان تماشاچي را به وسط ميدان دعوت ميكنند و آنان كه بدودسته تقسيم شده اند مطابق شأن مجلس تعزيه ، اشعار مناسبي را نوحه خواني و سينه زني ميكنند و گاهي اين سينه زني به همة تماشاچيان تسري پيدا ميكند .

در جريان تعزيه انواع لوازم پذيرايي نذري از قبيل ميوه و شيريني و شربت كه توسط نذرداران به مجلس آورده ميشود به تساوي بين زنان و مردان و كودكان توزيع ميشود و تنها امر مهم در اين جريان توزيع بي سروصدا و آرام آنست و هدف آنست كه هم نذري مردم توزيع شده باشد و هم ناظران تعزيه گلو خشك و تشنه و گرسنه نمانند .

علاوه برآن از طرف خود حسينيه نيز چاي و شير گرم به مردم تماشاگر تعزيه تعارف ميشود و همزمان با شركت در مراسم تعزيه ، تغذيه نيز انجام ميشود .

در خاتمة تعزيه نيز معمولاً امام خوان يا شهادت خوان با ذكر صلوات و دعا و سلام بر پيشگاه ائمة هدي و در خواست فاتحه به تعزيه خاتمه ميدهد .

در تعزيه هاي كميجان دعاي پاياني تعزيه بسيار طولاني و با صدق و صفا انجام ميشود و پس از ختم تعزيه در حالي كه مردم براي مصافحه و روبوسي به سمت شهادت خوان هجوم مي برند ، دسته جمعي بزيارت اهل قبور كه در مجاورت محل برگزاري تعزيه ها ست مي روند و برسر مزار درگذشتگان و شهداي دين و ميهن به فاتحه خواني مي پردازند .

 

/ 0 نظر / 18 بازدید